Za nami przepiękny czas.

Przyznam, że sami, z ks. Piotrem i ks. Henrykiem potrzebowaliśmy takiego Słowa, takich świadectw, takiego przeżycia, takiej nigdzie nie spieszącej się obecności…

Takiej miłości.

Wielkie DZIĘKUJĘ dla naszych gości, dla o. Thiago i dla cudownej Oli. W najśmielszych oczekiwaniach, jeszcze kilka dni temu, nie było w nas nadziei na tak cudowny czas. Modlitwy, słuchania, bycia razem, jak na Górze Tabor, jak w Wieczerniku. Czasem pod krzyżem, a czasem beztroscy, jak Apostołowie zrwający kłosy zboża na spacerze z opowiadającym Jezusem.

Wam, Kochani, za przychodzenie, za uśmiech, za przytulanie i za piękna modlitwę – DZIĘKUJEMY. Bardzo dziękujemy.

I mamy nadzieję, że to dla Was był równie urzekający czas, jak dla nas, kapłanów.

Dziękujemy za to, że byliście i za to, że jesteście

I pamiętajcie:

Patrzcie pod nogi, żeby nie nadepnąć na kaczuszkę

Nie przejedźcie lecącego nad drogą ptaszka

I uśmiechnijcie się na chwilę po przyjęciu Komunii Świętej Żeby dzieci, które na nas patrzą, chcieli tak samo